Maandag Nr 13

11 november 2013

Om zeven uur stond mijn oranje keukenmachine al blij te mixen.
Ik, hoewel nog gekleed in pyjama, stond er eveneens blij naast.
Blue is anders.
Om kwart over zeven kwam Zoontje vrolijk uit bed. Hij had er zin in vandaag.
Gekleed in zijn nieuwe paarse trui (ja, al aangekleed!) maakte hij wat mij betreft de blits.
Blue is anders.
Man kwam ook al rap fluitend de trap af. Zwarte camera onder de arm.
Hij was er he-le-maal klaar voor.

Blue is toch écht anders.

Dochtertje, die ons allen met zeer luid gezang had verblijd zo rond vijf uur ’s ochtends, kwam iets minder makkelijk uit bed.
We moesten er de woorden ‘cadeautjes’, ‘jarig’, en ‘hoera’ tegenaan gooien voordat zij enthousiast haar armen omhoog deed om zich uit haar roze pyjama te laten halen.
OK, OK, maar toch… Blue is anders.

Toch?

Er is hier een verjaardag gevierd, mensen! Onze kleinste werd vandaag vier jaar. We hebben de kamer versierd, taart gegeten, cadeautjes gegeven, hapjes genuttigd, genoten van de visite, verjaardagsliedjes gezongen en heerlijk met de jarige geknuffeld. En dit was nog niet alles, nee, we hebben daarbij ook nog eens flink wat afgeSintMaartend.

Beetje koud was het wel buiten, maar blue? Nou, nee.

Nu, lichtelijk afgeragd door deze intensieve dag, zit ik lekker in bed.
Warm dekbed over, Laptop ligt gezellig op schoot, zijn batterij nog niet eens half op.
Gezellig, genoeglijk, zeker!
Maar toch.

Ik neem de maandag door, maar nee, vandaag is het niet deze dag op zich die het ‘m doet. Het is wat deze dag betekent. Vanaf morgen gaat Dochtertje naar school. Elke dag.

Het meisje waarzonder ik de afgelopen vier jaar geen supermarkt, bakker of doe-het-zelf zaak van binnen gezien heb, gaat nu heel wat uurtjes op school spenderen.

Tjonge.

Daar is het dan.
Een hele flinke klodder Blue.
Hatsekee!

Midden in mijn hart.