Wat Nou Druk!

De Eettafel staat er wat sneu bij.
Had-ie niet bedolven onder serviesgoed en allerlei lekkers moeten staan?
Het is PASEN, ja!
Dat schept verplichtingen.
Maar we moeten vooral geen DRUK voelen, hè?
Doe maar rústig aan.

We hebben Eettafel zijn glorieuze moment ontnomen.
Sinds de kerst is er natuurlijk ook weinig bijzonders gebeurd.
Een verjaardag hier, een diner daar…, maar dat was het dan ook.
Onverstaanbaar moppert hij onder zijn tafelzeil.

Man leunt op zijn elleboog en staart wat in zijn koffie.
Ik zit in mijn ochtendjas, mijn voeten in van die lekkere, dikke vrijetijdssokken.
Douchen doe ik straks nog wel even.
Langzaam vormt zich een to do-lijst in mijn hoofd. Oh-oh. Er moet nogal wat gebeuren.
No pressure. Straks nog tijd genoeg. Toch?

We komen bij van De Nacht.
De Nacht der Nachten, welteverstaan.
Hij was er weer, mensen. Het uur is ons weer ontnomen.
De jetlag komt weer hard aan.

Mijn to do-lijst neemt inmiddels steeds concretere vormen aan.

Man roert in zijn koffie, de kinderen maken inmiddels ruzie en ik check het medicijnkastje op paracetamol.
Vanaf de grond hoor ik een diepe zucht. Hond ligt van snuit tot staart plat op de grond. De ogen gaan dicht.
Geef haar portie maar aan Fikkie.

Straks een huis vol visite vanwege de Pasen.
Maar nee, joh. Geen druk.
Ook op deze ochtend kunnen we dit.
Ik zet de lijst om in actie. One, two, three, go!
Daar gaan we.

Een half uur voor de visite komt, kan Man het gourmetstel niet vinden op zolder, lopen de kinderen nog in pyjama rond en
ren ik er met hun beoogde outfit achteraan, natuurlijk struikelend over onze hond die altijd in de weg ligt.
Het is een gave.
Twintig minuten voor de visite komt, is het huis zo goed als aan kant, rent Man me nog voorbij met de stofzuiger (uitstekende rondetijd)
en haal ik mijn Wedgwood uit de kast (Hier stopt Eettafel abrupt met mokken).
Tien minuten voor de visite komt, realiseer ik me dat ik nog in pyjama loop.
Ik ren naar boven, zet de douche aan en…. Niks.
OK, vooruit dan, een paar druppels…
Man roept dat hij op het plaatselijk nieuws inderdaad zoiets heeft gelezen.

‘Maak je niet druk, joh!’ grapt de kraan.
Of ik hem snapte, wil-ie weten.
wa-ter-druk.’
Aha.

Ik zou hem toch wurgen met zijn eigen doucheslang.